/

علی علیه‏السلام بی‏کرانِ عروجِ کمال انسان تا اوج عرش خداوندی است. او آغاز حیرت آدمی است؛ حیرتی عاجزانه و

فقیرانه که روح‏های بزرگ را در برابر عظمت خود به زانو درمی‏آورد. علی، سرفرازترین قله معرفت است که آفتاب

جمالش به جویندگان دانایی و عشق، نور می‏دهد و از سخاوت آسمانی‏اش بر دل‏های مردمان باران رحمت می‏بارد.


علی، شکوه اقیانوسی است که از هم‏آمیختن دریاهایی از ایمان و ایثار و شجاعتی از جنس اخلاص و تقوا، بنیان

گرفته و غواصان حکمت و معنا را به تحیر واداشته است. اینک ما همان «گدایان مسکین» ایم که در پی «نگین

پادشاهی» بر در خانه خورشید گرد آمده‏ایم، و با اشارتِ حال، مشتاق نَمی ازیم لطف اوییم تا با بذلِ نگاهش،

ضمیر خشک وجودمان را سرشارِ بزمی از شور و شوق و شعف الاهی سازد که هنوز فروغ فروزانش از پس قرن،

دست‏گیر شیفتگان است.